(၁ ) ဒီဂရီ ပဲ လိုပါတယ္

© နယ္ကမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ သူမ်ားေငြေတြကိုအတိုးနဲ ့ယူျပီးစီးပြားေရးလုပ္တယ္။လုပ္ငန္း ေအာက္သက္ မေျကေတာ့ အလွမ္းက်ယ္ အလယ္လပ္ျပီး အခက္အခဲေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။

ဒီေတာ့ အကူအညီ လာေတာင္းတယ္။ သူ လာေတာင္းတာက
လုပ္ငန္း အခက္အခဲေတြကို ေျဖရွင္းဖို ့မဟုတ္ဘူး။ဒီအသိုင္းအဝိုင္းကေန အျပီးေရွာင္ထြက္သြားဖို ့။

© အေျခအေန အားလံုးနားေထာင္ျပီးေတာ့ အရိုးခံ အျကံေပးမိတယ္။ ခုလိုတဲ့ ပမာဏကိုကူညီမယ္။ ေရွာင္ေတာ့ မထြက္ပါနဲ ့။
စီးပြားေရး ဆိုတာ ေျကြတလွည့္ ျကက္တစ္ခုန္ပါပဲ။ အတိုးနဲ ့ ယူ ထားတဲ့ သူေတြကို သြားေတြ ့ျပီး ရွင္းျပလိုက္ပါ။

အခက္အခဲ ျဖစ္သြားတယ္။ေျက ေအာင္ ျပန္ဆပ္ပါမယ္။ အတိုးေတြေတာ့ ရပ္ေပးပါ။ အရင္းေတြကို အရစ္က် ခြဲဆပ္ပါမယ္ လို့ေတာင္းပန္။ေငြရွင္တိုင္းက ေငြပဲ ျပန္လိုခ်င္တာ။ မင္းေထာင္က်တာမလိုခ်င္ဘူး။ ဒီေတာ့ အခ်ိန္ျကာပါေစ။လစဥ္လတိုင္း နိုင္သေလာက္ သြင္းျပီး အေျကြးဆပ္ပါမယ္လို ့ညိွ။

© ဒီဘက္ကလည္း အေျကြးေတြ တကယ္ ျပန္ဆပ္နိုင္ေအာင္ အသံုးအစြဲေလ်ာ့၊ ရိုးရိုးသားသား ေအာက္ေျခကေန အလုပ္ ျပန္စလုပ္ကြာ၊ ငါတို ့လည္း ဝိုင္းဝန္းမွာေပါ့ လို ့အားေပးမိတယ္။

ဒါေပမယ့္ သူမ်က္လံုးေတြျကည့္ရတာယံုျကည္ခ်က္မရိွေတာ့ဘူး။ကိုယ္ေျပာတာလည္း ေခါင္းထဲ မဝင္ေတာ့ဘူး ထင္တယ္။ အတတ္နိုင္ဆံုးျပန္ျကိဳးစားမယ္။ခုအကူ အညီကို ေက်းဇူးတင္တယ္ျပန္ေျပာတယ္။ျပီးေတာ့ သူ ထြက္သြား လိုက္တယ္။ ေနာက္ထပ္ျပန္မေတြ ့ျဖစ္ျကေတာ့ဘူး။

© ဘဝမွာ နွစ္ခါ သံုးခါထက္ ပိုရႈံးလာရင္ ယံုျကည္မႈေတြ ပ်က္ျပားလာတယ္။ စမ္းသပ္မႈတစ္ခုမွာ ငါးမန္းတစ္ေကာင္ကို ေလွာင္ကန္ထဲမွာထည့္ မွန္အမာ တခ်ပ္ ျကားခံထားျပီး ဟိုဘက္ အျခမ္းမွာငါးအေသးေတြ လႊတ္ထားျကည့္တယ္။

မွန္ တဘက္က ငါးေလးေတြကို ျမင္ျပီး ငါးမန္းက စားဖို ့ေျပးဟပ္ေတာ့ မွန္နဲ ့တိုက္မိတယ္။ေဒါ သ ထြက္လာတယ္။ ထပ္ေျပးျပီး ဟပ္တယ္။ ထပ္ထိတယ္။ ထပ္ဟပ္တယ္။ ထပ္ထိတယ္။ တျဖည္းျဖည္း ထိတာမ်ားလာေတာ့
ငါးမန္းရဲ ့ယံုျကည္မႈ ပ်က္ျပားသြားတယ္။

© ေနာက္ေန ့ထပ္ျကိဳးစားတယ္။ထပ္ထိျပန္တယ္။ငါးမန္းလံုး ဝမွတ္သြားတယ္။အဲဒီနားကိုလာ ေတာင္ မလာေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့မွ မွန္ကို ဖယ္လိုက္တယ္။ ငါးေလးေတြနဲ့သူနဲ ့တကန္တည္း ျဖစ္သြားတယ္။

ငါးေလးေတြ သူ့နား ျဖတ္ကူးသြားတာေတာင္ ငါးမန္းဟာ လိုက္ မဟပ္ေတာ့ဘူး။ လူေတြ ခ်ေျကြးတဲ့ အစာပဲ စားေတာ့တယ္။
ဖမ္းစားနုိင္ပါရက္နဲ ့ မဖမ္းနိုင္ေတာ့ဘူးလို ့ထင္ျမင္ျပီး ငါးမန္းဟာ အစြမ္းအစမဲ့ သြားတယ္။

© ဒီငါးမန္းလိုပါပဲ။အရႈံးမ်ားလာရင္ လုပ္လို ့ျဖစ္ ပါေတာ့မလားဆိုတဲ့ သံသယဝင္လာတယ္။သံသယ ဝင္ျပီဆိုတာနဲ ့ ယံုျကည္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္တယ္။ ယံုျကည္မႈ ေပ်ာက္ဆံုးသြားရင္ေတာ့ ဘဝမွာ အားလံုး ဆံုးရႈံးကုန္တာပါပဲ။သံသယဆိုတဲ့ ဝဲဂယက္ျကီးက ဘဝရဲ့ရနိုင္ခြင့္ ရပိုင္ခြင့္ေတြ အားလံုးကိုစုပ္ယူေျခမြ နိုင္ပါတယ္။

လူတိုင္းမွာလည္း ယံုျကည္မႈ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္တဲ့အခ်ိန္ေတြ၊သံ သယဝဲဂယက္ျကီးထဲကေန မနည္းလြတ္ေအာင္ ရုန္းေနရတဲ့ အ ခ်ိန္ေတြ ရိွတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္တိုင္းမွာ ကိုယ္ရဲ ့ ရုန္းကန္တြန္းတိုက္ခ်က္တိုင္းဟာ အလကား မျဖစ္သြားဘူး ဆုိတာ သိဖို ့လိုပါတယ္။

© စတန္းဖို့ဒ္ တကၠသိုလ္မွာ
Apple ရဲ ့ေခါင္းကုိင္ဖခင္ စတိပ္ေဂ်ာ့ေျပာခဲ့တဲ့ မိန္ ့ခြန္းမွာ အ ဓိကအခ်က္သံုးခ်က္ပါတယ္။
ပထမအခ်က္က ဘဝရဲ့အမွတ္စက္ေတြ စပ္ဆက္ကုန္တဲ့ အေျကာင္းပါ။

စတိပ္ေဂ်ာ့ ဘဝမွာ က်ဆံုးမႈေတြ မ်ားပါတယ္။ေမြးထဲက စြန္ ့ပစ္ခံခဲ့ရတာ၊ ေက်ာင္းစရိတ္ ျကီးျမင့္လို ့ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့ရတာ၊ သူတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ကုမၸဏီရဲ့အေအာင္ျမင္ဆံုး အခ်ိန္မွာ သူ ့ကိုကုမၸဏီကထုတ္ပစ္ခဲ့တာစသည္ျဖင့္ေပါ့။

© သူ ေက်ာင္းထြက္မယ္ ဆံုးျဖတ္ျပီးတုန္းက အားေနတာနဲ ့အလကား မေနဘဲ ေက်ာင္းက ဖြင့္ထားတဲ့ စာလံုး အလွေရးတဲ့သင္တန္း သြားတက္ ေနပါတယ္။ ဒါက သူစိတ္ဝင္စားတဲ့ ကြန္ျပဴတာနဲ ့ မဆိုင္ပါဘူး။အနုပညာနဲ ့ဆိုင္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ေနာင္ဆယ္နွစ္အျကာ
ပထမဆံုး “မက္ကင္းေတာ့ရွ္ ကြန္ျပဴတာ”ကို စလုပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ
ဒီစာလံုးအလွ ေတြကို သတိရျပီး ထည့္နိုင္ခဲ့တယ္။ ကြန္ျပဴတာမွာပထမဆံုး စာလံုးပံုစံအလွကို
Apple က စထည့္နိုင္ခဲ့တယ္။

© ဒီကိစၥက သူ စာလံုးအလွ သင္တန္း သြားတက္ တာနဲ ့ ဆက္စပ္ေနတယ္။အနုပညာနဲ့ကြန္ျပဴတာကို အဲဒီတုန္းက ဆက္စပ္သြားမယ္လို ့ ဘယ္လိုမွ မထင္ခဲ့ဘူး။ ဒါေျကာင့္ ဘဝမွာ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အရာေတြကို အမွတ္စက္ခ်ေနတယ္ သေဘာ ထား။

မေအာင္ျမင္ခင္မွာေရွ့ကို ေက်ာ္ျကည့္ျပီး အစက္ေတြ ဆက္ျကည့္လို ့မရဘူး။ ေအာင္ျမင္ျပီးမွ ျပန္ျကည့္ေတာ့အစက္ေတြအကုန္လံုးက ဆက္စပ္ေနတယ္၊ အလကား မျဖစ္သြားဘူးလို ့ေျပာခဲ့ပါတယ္။

© ဘဝမွာ ေရွ ့ဆက္တိုးလို ့မရေတာ့ဘူးလို ့ ထင္သြားျပီး ယံုျကည္မႈေတြ ေပ်ာက္ဖူးတယ္။ ပံုျပင္ထဲက အစြမ္းအစ မရိွေတာ့ဘဲ သူမ်ား ခ်ေျကြးတာ စားေနရတဲ့ ငါးမန္းျကီးကိုျမင္ေယာင္ျပီး ထပ္တြန္းရုန္းကန္ ခဲ့တယ္။

ရုန္းကန္ေနတာ ျကာလည္း ဘာမွ အရာမထင္ လာေတာ့ စိတ္ဓာတ္ က်လာတယ္။ စိတ္အားကုန္ခါနီး စတိပ္ေဂ်ာ့ ရဲ ့ အစက္ေတြ အေျကာင္းဖတ္မိေတာ့ တေန ့ဆက္စပ္ သြားမွာပါ လို ့ ကိုယ္ဟာကိုယ္ အားေပး မဲတင္းဖူးတယ္။

© ေအာင္ျမင္ဖို ့ကအမ်ားျကီး မလိုပါဘူး။ရူးသြပ္ေနတဲ့ ပမာဏ နဲ ့ျကိဳးစားမႈ၊ဥာဏ္နဲ့ဆင္ျခင္ခ်ိန္ဆမႈ၊ အလုပ္ကိုယ္က်င့္တရား နဲ ့
အခ်ိန္ပမာဏတစ္ခု။ဒါေတြပဲ လိုတယ္။ ဒါေတြကို မဆုတ္မနစ္ စိုက္လိုက္မတ္တပ္ လုပ္နိုင္ေအာင္ေတာ့ယံုျကည္မႈလိုပါတယ္။

© ေရကို အပူေပးရင္ အေငြ ့စျပန္မယ့္ ေရဆူမွတ္ ရိွတယ္။
ဒီ ေရဆူမွတ္က ၁၀၀ ဒီဂရီ ဆို
၉၉ ဒီဂရီေရာက္တဲ့ထိ မဆူေသးဘူး။ မဆူေသးသေရြ့အရည္ကေန အေငြ ့မျဖစ္ေသးဘူး။

ဒီခ်ိန္မွာ အပူမေပးဘဲ ရပ္လိုက္ရင္ ေရက ေရပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ ၁ ဒီဂရီစာ ထပ္ အပူေပး လိုက္တာနဲ ့၁၀၀ ျပည့္ျပီး ေရ ထဆူမယ္။ အရည္ ဘဝကေန အေငြ့ ့ဘဝ ထေျပာင္း ေလထဲ လႊင့္တက္သြားမယ္။

© ဒါေျကာင့္ကၽြန္ေတာ္တို့ျကိဳး စားေနသေရြ့ေအာင္ျမင္မယ္ဆိုတာ ယံုေနဖို ့ေတာ့လိုတယ္။ အမွတ္စက္ေတြက အခ်ိန္ေစ့ရင္ ဆက္စပ္သြားပါလိမ့္မယ္။

ေရလည္း ၁၀၀ ဒီဂရီျပည့္ရင္ ဆူပါလိမ့္မယ္။တခါတေလ ဘဝတစ္ခု ေျပာင္းသြားဖို ့၊ ေလထု အျမင့္ထဲလႊင့္တက္သြားဖို ့ ၁ ဒီဂရီ ပဲလိုပါတယ္။အားမေလ်ာ့လိုက္ပါနဲ ့။

# Crd