ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၂) ရက္ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ “ျပည္ေထာင္စုေန႔” ရယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေန႔ပဲ။

ျပည္ေထာင္စုေန႔ဆုိတာ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္း ပင္လံုၿမိဳ႕ကေလးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခါင္းေဆာင္ၿပီး တုိင္းရင္းသားစံုညီပါ၀င္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ အုတ္ျမစ္ခ်ခဲ့တဲ့ေန႔ေပါ့။ သမိုင္း၀င္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္တခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားစံုညီ သေဘာတူလက္မွတ္ထိုးခဲ့တဲ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ဟာ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ ခုိင္မာတဲ့အုတ္ျမစ္ေကာင္းတခု မဟုတ္ပါလား။

ျပည္ေထာင္စုေန႔ရဲ႕ အေရးပါအရာေရာက္မႈကုိ အသိအမွတ္ျပဳလိုတဲ့သေဘာနဲ႔ “ညီေနာင္အမႈ ျပည္ေထာင္စု” ဆိုတဲ့ကဗ်ာတပုဒ္ကုိ ဒီလုိေရးမိပါတယ္။

“ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ဗိသုကာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပါ။
မလိမ္မညာ ဟန္မလုပ္
လွည့္စားလုိတ့ဲ စိတ္မဟုတ္။

က်ဳပ္တုိ႔တုိင္းျပည္ အတူေန
ခြင့္တူညီမွ်ေစ။
ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရ တာ၀န္သိ
ေဆြမ်ဳိးဥာတိ ခ်စ္ခင္၏။

မိမိဘာသာ လြတ္လပ္စြာ
ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္ပါ။
အာဏာသံုးလုိ႔ မၿခိိမ္းေျခာက္
တဦးမ်က္ႏွာ တဦးေထာက္။

အေၾကာက္တရား မလႊမ္းေအာင္
အထူးသတိေဆာင္
ျပည္ေထာင္စုဆုိတာ မိသားစု
အားလံုး ေကာင္းက်ဳိးျပဳ။
ညီတယ္ဆုိတာ ျမတ္ေကာင္းမႈ
ႏုိင္ငံအတြက္ သာဓု … သာဓု။

တမ်ဳိးသားလံုးညီၫြတ္ေအာင္ အျမင္က်ယ္က်ယ္၊ ေစတနာပါပါ ညႇိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ခ့ဲၾကတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ ေနာင္လာေနာက္သားတုိင္းက “သာဓု …သာဓု” ေခၚၿပီး ထာ၀စဥ္ဂုဏ္ျပဳၾကရမွာအမွန္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ငယ္ငယ္တုန္းက သတင္းစာဆရာ ဦးပုကေလးေရးတဲ့ “ငါတုိ႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲ” ဆိုတဲ့စာအုပ္ကုိ ဖတ္ခဲ့မိဖူးပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ တုိင္းရင္းသားစည္းလံုး ညီၫြတ္ေရးအတြက္ မနားမေနလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေတြ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တယ္လုိ႔ မွတ္မိပါတယ္။ ကခ်င္တုိင္းရင္းသား၀တ္စံုနဲ႔၊ ေငြဓားလြယ္နဲ႔၊ ကခ်င္ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ကခ်င္တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔အတူ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ေနတဲ့ဓာတ္ပံုကုိ ေတြ႕ခဲ့ျမင္ခဲ့ ပီတိျဖစ္ခဲ့ရဖူးတယ္လုိ႔ စိတ္ထဲကမွတ္မိေနပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဟန္မေဆာင္တတ္၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ႐ုိး႐ိုးရွင္းရွင္း ေျပာတတ္တာေတြကုိ တုိင္းရင္းသားေတြက အလြန္သေဘာက်တယ္လုိ႔လည္း အမွတ္ထင္ထင္ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။

ခ်င္းတုိင္းရင္းသား ဆလုိင္းလ်န္မႈန္းဆာေခါင္း စုစည္းတင္ျပထားတဲ့ “ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲ ေနထုိင္ေရး၀ါဒမွသည္ စစ္မွန္ေသာဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုစနစ္ဆီသုိ႔” ဆုိတဲ့ စာအုပ္သံုးတြဲထဲမွာလည္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္တဲ့ စာတမ္းေတြနဲ႔အတူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ လမ္းၫႊန္ခ်က္ (၇) ခ်က္ကုိ ဖတ္ရပါတယ္။ တကယ္တမ္း စိတ္ထဲရွိသမွ် အရင္းခံအတိုင္းေျပာဆုိထားတာကို ဖတ္ရတာ အလြန္အသက္၀င္လွပါ တယ္။

“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျဖစ္ခ်င္တာကေတာ့ ဆန္မရွိ ေစာက္စားႀကီးပဲေခၚေခၚ (ရယ္သံမ်ား) ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ႏုိင္ငံကေတာ့ လြတ္လပ္ၿပီး အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ျဖစ္ခ်င္တယ္” (ၾသဘာသံမ်ား)

“ငါတုိ႔ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးဟာ ကမၻာႀကီးရဲ႕အလယ္မွာ လူသတၱ၀ါတုိ႔၏ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာတုိ႔ကုိ လုပ္ဖုိ႔ေရာ၊ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတုိ႔ကုိ တည္ေထာင္ၿပီး အၿမဲတမ္းေစာင့္ထိန္းမည္ဆုိတဲ့ဟာပဲ။ ဒါကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာတုိင္း၊ ႏုိင္ငံတကာတုိင္း ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာတဲ့စကားေတြပဲ။ တကယ္လုပ္သလားဆုိေတာ့ သိပ္မလုပ္ၾကဘူး” (ရယ္ေမာၾကသည္)

“ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူမ်ား ၾကည့္ေကာင္းေအာင္၊ ကမၻာကၾကည့္ေကာင္းေအာင္ ထည့္ရမယ္။ ဖတ္လိုက္ရလို႔ရွိရင္ ပါးစပ္ထဲမွာျပည့္သြားေအာင္ လုပ္ထားတာပဲ။ ေတာကလူေတြဖတ္ရင္ေတာ့ ဘာမွ နားလည္မွာမဟုတ္ဘူး” (ရယ္ေမာၾကသည္။)

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဟိတ္မထုတ္၊ ဟန္မလုပ္၊ လူထုနဲ႔ တရင္းတႏွီး လက္ပြန္းတတီး ေျပာဆုိေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူယံုၾကည္တာကုိေတာ့ စုိက္လုိက္မတ္တတ္ လုပ္လဲလုပ္တယ္၊ ေျပာလဲေျပာတယ္။

“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကေတာ့ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွာလဲ မေနခ်င္ဘူး။ ဘယ္လူမ်ဳိး၊ ဘယ္ႏိုင္ငံျခားလူမ်ဳိး လက္ေအာက္မွာမွမေနခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနခ်င္တယ္” (ၾသဘာသံမ်ား)

“အလင္းေရာင္ထဲမွာ ေနခ်င္ၾကတဲ့လူေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အဆုိကုိ ေထာက္ခံပါ။ အလင္းေရာင္ကေနၿပီး အေမွာင္ထဲကုိ သြားခ်င္တဲ့လူေတြကေတာ့ သေဘာအတုိင္းပါပဲဆိုတာ သည္အဆုိကုိတင္သြင္းရင္း ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့ပါတယ္” တဲ့။

အခုလုိ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ေတြ ႏုိးၾကားေနတဲ့ကာလမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕စကားေတြ ျပန္လည္ၾကားေယာင္ရတာ အရသာလဲရွိ၊ အက်ဳိးလဲရွိပါေပ့။ ျပည္ေထာင္စုေန႔ပီတိလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါရဲ႕။

ကဗ်ာဆရာႀကီးဦးတင္မုိး
ေခတ္ၿပိဳင္ဂ်ာနယ္ အတြဲ (၁၅၃)၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၀၆