လူေတြ ဘာေၾကာင့္ ေဒါသထြက္ရင္ ေအာ္ေျပာသလဲ?😊

လူေတြ ဘာေၾကာင့္ ေဒါသထြက္ရင္ ေအာ္ေျပာသလဲ?😊

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

(တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ႔ စာသားေလးမို႔
ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ဖတ္ခဲ႔ပါ။)😊

တစ္ေန႔သ၌ သူေတာ္စင္တစ္ပါးႏွင့္
တပည့္ေယာဂီတစ္စု တို႔သည္ ျမစ္ဆိပ္သို႔
ေရခ်ိဳးရန္ထြက္လာ ၾကသည္။

ျမစ္ဆိပ္သို႔ ေရာက္ေသာ္
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေဒါသတႀကီးႏွင့္
ေအာ္ေနၾကေသာ မိသားစုတစ္စုကို ေတြ႕ေလ၏။

ဤတြင္ သူေတာ္စင္သည္
တပည့္တို႔ဖက္သို႔လွည့္၍ အျပံဳးျဖင့္ ေမး၏။

“တပည့္တို႔…
လူေတြဟာ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ေဒါသထြက္ရင္
တစ္ေယာက္ နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေအာ္ေျပာၾကလဲ
သိၾကသလား?”

ေယာဂီေတြဟာ ေခတၱမွ် စဥ္းစားၾကၿပီးေတာ့
တစ္ေယာက္ ေသာ ေယာဂီက ထေျပာတယ္။

“တပည့္ေတာ္ထင္တာေတာ့…
တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္မႈဟာ
ေဒါသ ျဖစ္စဥ္ ခနမွာ ေပ်ာက္သြားတဲ့
အတြက္ေၾကာင့္ လူေတြ ေအာ္ရတယ္ ထင္ပါတယ္”

ဒီအခါမွာ သူေတာ္စင္က ျပန္ေမးတယ္။
“ဒါေပမယ့္လို႔ မိမိ ေဒါသ ထြက္ေနတဲ့ လူဟာ
မိမိအနားမွာ ရွိေနခဲ့တယ္ဆိုရင္ အက်ယ္ႀကီးေျပာလို႔
အက်ိဳးမ်ားလာပါ့မလားကြယ့္…
တိုးတိုးညင္သာစြာ နားလည္ေအာင္ေျပာတာဟာ
လူတစ္ေယာက္ကို ပိုနားဝင္ေစမယ္မဟုတ္လား။”

အျခားတပည့္တို႔ကလဲ အေျဖမ်ိဳးစံုဝိုင္းေပးၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ အေျဖ တစ္ခုမွစိတ္တိုင္း က်ဖြယ္မရွိဘူး။
ဒါနဲ႔ ေနာက္ဆံုးသူေတာ္စင္က ရွင္းျပတယ္။

“တပည့္တို႔… ေသခ်ာမွတ္ထားပါ။ လူႏွစ္ဦး
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေဒါသထြက္တဲ့အခါ
သူတို႔ရဲ႕ႏွလံုးသားဟာ ေဝးကြာသြားေလ့ရွိတယ္။

ဒီလို ကြာျခားသြားရတဲ့ အကြာအေဝးအလိုက္
သူတို႔ရဲ႕စကားသံ ဟာလဲတစ္ဖက္သား
ၾကားရေအာင္ က်ယ္လာေလ့ ရွိတယ္။

ေဒါသ ထြက္ရေလေလ… ဒီေဒါသ ေၾကာင့္
ေဝးသြားတဲ့ တစ္ဖက္ႏွလံုးသား ၾကားႏိုင္ေအာင္
အသံကို ပို၍ ပို၍ က်ယ္ရေလေလပဲ။”

“ဒီလိုပဲ… လူႏွစ္ဦး ေမတၱာမွ်လာၿပီ ဆိုရင္လည္း..
ႏွလံုးသားခ်င္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ နီးကပ္လာတဲ့
အတြက္ေၾကာင့္ အသံဟာတိုးသထက္တိုးလာတယ္။

ေမတၱာမွ်ေနသူ ႏွစ္ဦးအတြက္ အကြာအေဝးဆိုတာ
မရွိသေလာက္ကို နီးသြားတဲ့ အထိ တစ္ေယာက္ကို
တစ္ေယာက္ကို အခ်စ္နဲ႔ဆြဲေခၚေလ့ရွိတယ္။”

ဆက္လက္ၿပီး သူေတာ္စင္က ရွင္းျပတယ္။
“ဒီလို တိုးသထက္တိုးလာ၊ တစ္ေယာက္နဲ႔
တစ္ေယာက္ နီးသထက္နီးလာရာကေန
အခ်စ္ႀကီးဆံုးဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ စကားအေနနဲ႔ေတာင္
မေျပာၾကေတာ့ဘူးကြယ့္…

တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ တီးတိုးရြတ္ရံု ေလာက္နဲ႔
သူတို႔ႏွစ္ဦးေလာကဟာ လွပေနတတ္တယ္။
ေနာက္ဆံုး အခ်စ္တတ္ဆံုးဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာတီးတိုး
ရြတ္ဖို႔ေတာင္ မလိုေတာ့ေလာက္ေအာင္ အၾကည့္
တစ္ခ်က္နဲ႔ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္..
နားလည္ေနၾကတယ္။”

စကားအဆံုးမွာ သူေတာ္စင္ဟာ
တပည့္အားလံုးကို ေဝ့ၾကည့္လိုက္ၿပီး-

“ဒါ့ေၾကာင့္ တပည့္တို႔သင္ခန္းစာ အေနနဲ႔မွတ္ပါ…
မိမိခ်စ္ရတဲ့ မိသားစုဝင္ေတြ တပည့္တို႔
ကိုယ္စီမွာရွိၾကတယ္မဟုတ္လား…
တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္အခန္႔မသင့္လို႔
ေဒါသမ်ားထြက္ခဲ့မိရင္ စကားတတ္ႏိုင္သေလာက္
က်ယ္က်ယ္မေျပာပါနဲ႔..

ႏွလံုးသားခ်င္း မေဝးေစေအာင္
တတ္ႏိုင္သေလာက္ထိန္းၾကပါ..
အကယ္၍ ေျပာမိဆိုမိရင္..
တစ္ခါ… ႏွစ္ခါ မသိသာေပမယ့္..
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ႏွလံုးသားခ်င္း
အေဝးဆံုးကို ေရာက္မွန္းမသိ
ေရာက္သြားတဲ့အခါ ဘယ္ေတာ့မွ
ျပန္နီးႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့…ပါဘူး။”

Credit ..ဇင္းနစ္အေတြးရသစာစုမ်ား။